📚 📁⬆

说话的门把手之谜

shuōhuàdeménshǒuzhī

duànwēnróudeshìrónglehǎoyǒudiǎnshìyòuéryuè

niánlíng 5-8

yángguānglóu

zhèshìqínglǎngdezhōuliùzǎochéndejuédìngtànxiǎnmenjiùfánglóuduīmǎnlehuīchénjiùjiùwánkànláixiàngbǎoxiāngshàngzhīzhīzuòxiǎngdeshígǎndàozhènliángfēngdàiláidàndànde。“hāixiǎopéngyǒumen,”kōngzàishuō,“kàojìndiǎnmàoxiǎnděngzhe。”

menxiàozhekāibèiwàngdeshūběnxiànzhāngjiùzàifēngdeqíngkuàngxiàyáohuǎngfánghuóleguōláilóudejiǎoluòchōngmǎnnéng

hǎodeménshǒu

zàilóulìngduānyǒutóngzhìménshǒuzàiyángguāngxiàshǎnshǎnguāngtōngménshǒuxiàngzhāngwǎncānpánshēnshǒuchùménshǒu。“hǎo!”bànzhehuānkuàideshēngyīncháoxiàoxiàletiào,“zhēndenéngshuōhuà!”ménshǒujièshàowèiàoshuōzhízàiděngdàiyǒurénqīngtīng

shéndeshēngyīn

àoyāoqǐngháimenzuòzàipángbiānfēnxiǎngjiāguōdeshìtándàolejiànfángdejiārénzhúguāngxiàdemànchángwǎnméirénxiàndeménwàimiàndefēngyuèláiyuèfǎng仿jiāleduìhuàwèndào:“ménzài?”àoqiāoleqiāodexiǎoànniǔshēngshuō:“jiùzàizǒulánghòumiàn。”

yǐncángdetōngdào

hǎoxīnxiàngyínghuǒchóngyàngdiǎnránxiǎoxīnzǒudàoàodàodezǒulángménànzheyǐncángdeànniǔménqīngqīnghuákāichūtōngwǎnghēiàndexiázhǎilóuàojǐnggàodào:“xiǎoxīnqīnàidepéngyǒumen。”ránérdeyǎnjīngshǎnyào耀gǎnshòudàoyǒngdeyǒngdòngmentóngmàoxiǎn

dedexiàshì

dexiàshìcháoshī湿shítóushànghuíxiǎngzhedeyīnyuèàomíngliàngdeshēngyīnyǐndǎomenchuān穿guōguǎndàogōnggàomenzhèzuìlǎodeshìtáihuìdànzòudeyīnyuèxiànchénzhuǎndòngyàoshiàochànghuānyuèdeyáolánfángjiānmànzhetiándeyīnměiréndōugǎndàochóngshūshì

wǎndexiū

zàizhuàngdemàoxiǎnhòuháimenhuídàolóugǎnjuéqīngyíngàodeshēngyīnchéngnuòmíngtiānháihuìyǒuxīndemàoxiǎnhuílóudeguāngxiàn线zàizhōngbiànróumenquánsuōzàishànglíngtīngàochénwēnróudewēngwēngshēngfángānjìngdechénshuì

mendàizhewēixiàoshuìzhǔnbèiyíngjiēxiàdetuán